දාවිත්ගේ සිහිනය

නන්නාඳුනන පළාතක මම තනි වුණා!
තනියට කිසිම මිනිස් පුළුටක් නොහිටි එහේදී තමයි,
මට මගේ සුදු පාට කැරපොත්තා හමුවුණේ.
මම ඌට නමක් දැම්මා ‘දාවිත්’ කියලා.
ඉංග්‍රීසියෙන් ‘ඩේවිඩ්’.
ඒත් මම සිංහල නේ!
එහෙම හොඳයි කියලා එයත් මට කිව්වා…
සබන් බෝල ලක්ෂ ගණනාවක් එකට පිපුරුවා!
කරන්න කිසිම දෙයක් නොතිබුණු ඒ අන්ධකාරයේ
මම නයගරා ඇල්ල පැත්තට ඇවිද්දා.
ඔය අතරේ තමයි,
පිටකොටුව මැද්දට දරුණු සුළි සුළඟක් හැමුවේ.
මම මගේ සල්ලි කැටේ ලෝකාන්තෙන් පහළට විසි කළා.
ජයසිරි අන්කල් දැල විසි කරද්දී අරක ඒකේ පැටළිලා.
හෙහ්!
සුරංගනාවියෙක්ගේ බැල්මට ගුත්තිල රැවටිලා කියන්නේ…
සල්ලි හොයන්න කියලා, මේ යකා සකා දීපු ගුලි ටික
බෙහෙත් කඩ වල හතළිහට පණහට විකුණන්න දාලා.
නොදකිං, අපේ උන්ගේ බුරියෙන් පහළ මානව වාදේ,
ගහං ගහං!
මම ආයෙමත් මුහුදට පැන්නා…
රතු පාට ඔරුවක දේවානම්පියතිස්ස ඉඳගෙන හිටියා.
වටේ, එකකට තුන ගාණේ ගෙඩි විසි එකකින් සැරසුණ
උසම උස දෙල් ගස් නවයක් තිබ්බා වගේ මතකයි…
මම වඳුරෙක් වගේ ඊලඟ ක්ෂණයේ හිටියේ පොල් අත්තක පැද්දෙමින්.
උන් රැවටුණා!
ඔළුවල ගැළපෙන නොගැළපෙන තොප්පි ඔබාගෙන උන් ආපහු දිව්වා…
ඉතිං හින්දි සින්දුවක තනුව ඇතුළේ මම මාව නැති කර ගත්තා.

© 2012 Pamuditha Zen Anjana

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s