වීදුරු වැස්ස

සෙනසුරාදා හදිසියේම ඉර පුපුරලා යද්දී
මම හිටියේ වැහි බිංදු ගණන් කර කර…
කොහේදෝ ඉඳන් ආපු සලබයෙක් ඉස්සරහ
අඹ ගහේ අත්තක වැහුවා…
ඌ දර්ශන පථය අවලස්සන කරපු නිසා ම,
මම අතේ තිබ්බ ග්‍රෙනේඩ් එකකින් ඌට ගැහුවා!
ඈත, එකමත් එක රටෙක, හුදෙකලා කාන්තාරෙක,
දූවිල්ලෙන් වැහුණු කෝමල රේඛා කිහිපයක්
සලිත වෙලා තිබුණා…
නිරුවත් දෑසක් විශ්වය සිසාරා ගිහින්
අළුත් සක්වළක් මැව්වා!
මම හිටියේ සුනාමියක් වත් ඒවි කියලා හිතමින්,
බලාපොරොත්තුවේ දෑස් ඉටිපන්දම් එළියකින් දල්වා ගෙන…
මොකුත් නොහිතෙන හැන්දෑවක, කම්මැලිකම යන්නත් එක්ක,
අහළ පහළින් දැල්වුණු වාමන තාරුකා එළි අතරින්
මම අළුත් දඬු මොණරය පරිස්සමින් හරව ගත්තා!
රූපවාහිනියේ ළඟින්ම හිටපු මට, ක්ෂණයකින් අකුණක් ගැහුවම,
වර්තමානය විකෘති වෙලා ඇද වෙලා පෙණුනා…
කේබල් ලක්ෂ ගණනකින් සම්බන්ධතා ආරම්භ වුණා ට,
ඉතුරු වුණේ හිස් දෑසක් එක්ක කරපු ගණුදෙනු කිහිපයක,
නොතේරෙන ගිණුම් වාර්තා සිය ගණනක් විතරයි!
මම හාන්සි පුටුවට ආයුබෝවන් කියලා,
ඇස් දෙක නිවලා ආයෙමත් සිහිනයට ඇතුළු වුණා!

© 2012 Pamuditha Zen Anjana

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s