නමෝ නමෝ මාතා!

රුදුරු අවි ගත් සුනඛයන්
මඟ බලා හිඳිති ලේ පිපාසිතව
කාකනිල් කබා කමිස හැඳ
සාහසික රත් දෙනෙත්
රෑ සිදුරු විසිදුරු කොට

මිනීමල් පොකුරු මත
නිදි වදිති ධවල රජ ඔටුණු
කෙළ පෙරමින් නෑසූ කණ්ව
තුවක්කු බැම්මෙන් වට කළ
විසල් පැල්පත් මාළිගා තුළ

යකාට පුද කළ දේශයෙක
වීරයාගේ ඇවෑමෙන් හිස් පෙවූ
කාඩ්බෝඩ් වලින් කැපූ
සිවුරු පෙරවූ වෘකයෝ
පතුරුවති ත්‍රස්ත බණ

ඉන්නට තැනක් ද නොමැත
යන්නට එන්නට තැනක් ද නැත
එලොව මෙලොව පරලොවද
පණුවන් ගසා කුණුව විකාර ව
කල් ඉකුත්ව ගඳ ගසමින් ඇත!

© 2012 Pamuditha Zen Anjana